Ik voel constant alle energie van mensen aan. Kan je je voorstellen als ik mij buiten in de massa begeef wat dat met mij doet. Dit is behoorlijk verwarrend en uitputtend. Ook om bij mezelf te blijven en te voelen wat van mij is. Door die overweldiging ervaar ik al die energie van anderen in zijn totaliteit als negatief. Alles energetisch op een hoopje gooien noemen ze dat. Ik trek dat dan door naar de persoon zelf die voor mij staat. Hierdoor vernauwt mijn zicht, verkleint mijn energieveld en ontstaat er een oordeel naar mensen toe. Dat leidt ertoe dat ik de mooie dingen die in die persoon zitten niet meer zie en voel. Ik scheer dan alles over dezelfde energiekam. Een goeie vriendin - Ik noem haar de koningin der zachtheid - heeft mij doen inzien dat, ondanks dat iemand zijn energie (nog) niet volmaakt is, hij of zij wel een mooie intentie kan hebben en prachtige dingen in gang kan zetten met mooie gevolgen voor andere mensen.
BAM!
Dat was een instant eye-opener voor mij. Zij heeft zoooo ongelooflijk gelijk. Ineens vielen mijn oogkleppen af.
PATS!
Tegen de grond. Voor altijd kapot in honderdduizend stukjes.
Zij kan dat, vanuit al haar zuivere goedhartigheid, op een zo zachte manier zeggen en aanbrengen dat het geleidelijk heerlijk mijn hersenen op een hoogvrolijk frequentiedeuntje binnendanst. Het duurde wel een tijdje eer ik het ... lees meer